سوره القمر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

1

بنام خدايى كه هم رحمتى عام دارد و هم رحمتى خاص به نيكان.


إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ

49

كه ما هر چيزى را با اندازه‌گيرى قبلى آفريديم.


وَ مَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۢ بِٱلۡبَصَرِ

50

و أمر ما تنها يكى، آن هم به سرعت چشم گرداندن است.


وَ لَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

51

و با اينكه ما امثال شما را هلاك كرديم باز هم كسى نيست كه متذكر شود.


وَ كُلُّ شَيۡءٖ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ

52

بدانند كه آنچه كرده‌اند در نامه‌ها ضبط است.


وَ كُلُّ صَغِيرٖ وَ كَبِيرٖ مُّسۡتَطَرٌ

53

و هر كوچك و بزرگى در آن نوشته شده.


إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَ نَهَرٖ

54

به درستى مردم با تقوا در بهشت‌ها و در وسعتند.


فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقۡتَدِرِۢ

55

در جايگاهى كه همه قرب و نعمت و سرور و بقا است، قرب مالكى مقتدر.


سوره الرحمن

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحۡمَٰنُ

1

به نام خداى رحمان و رحيم.؛ همان رحمان.


عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ

2

كه قرآن را تعليم كرد.


خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ

3

انسان را بيافريد.


عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ

4

و بيانش بياموخت.


ٱلشَّمۡسُ وَ ٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ

5

خورشيد و قمر با نظم و حسابى كه او مقرر كرده در حركتند.


وَ ٱلنَّجۡمُ وَ ٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ

6

روييدنى‌هاى بى‌ساقه و با ساقه برايش سجده مى‌كنند.


وَ ٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَ وَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ

7

آسمان را بر افراشته و ميزان نهاده.


أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ

8

تا شما هم در سنجيدنها خيانت نكنيد.


وَ أَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَ لَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ

9

و بايد كه وزن را با رعايت عدالت برقرار نموده و كم و زياد نكنيد.


وَ ٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ

10

و زمين را براى مردم گسترده كرد.


فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَ ٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ

11

زمينى كه در آن ميوه‌ها و نخل داراى غلاف هست.


وَ ٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَ ٱلرَّيۡحَانُ

12

و دانه‌هاى داراى سبوس و گياهان معطر است.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

13

پس اى جن و انس! ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را كفران مى‌كنيد؟.


خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ

14

انسان را از لايه خشكيده‌اى چون سفال آفريد.


وَ خَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ

15

و جن را از شعله‌اى از آتش خلق كرد.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

16

پس اى جن و انس! ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را كفران مى‌كنيد؟.


رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَ رَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ

17

پروردگارى كه پروردگار دو مشرق و دو مغرب (تابستانى و زمستانى) است.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

18

پس اى جن و انس ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را كفران مى‌كنيد؟.


مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ

19

دو دريا (يكى شيرين در مخازن زير زمينى و يكى شور در اقيانوس‌ها) را بهم متصل كرد.


بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ

20

و بين آن دو فاصله‌اى قرار داد تا به يكديگر تجاوز نكنند.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

21

پس اى جن و انس ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد؟.


يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَ ٱلۡمَرۡجَانُ

22

و از آن دو لؤلؤ و مرجان بيرون مى‌آيد.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

23

پس ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد؟.


وَ لَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَ‍َٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ

24

و براى او است كشتى‌هايى كه در دريا چون كوه پديد آمده.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

25

ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد؟.


كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ

26

هر چه بر گرده زمين است نابود مى‌شود.


وَ يَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَ ٱلۡإِكۡرَامِ

27

تنها ذات پروردگارت باقى مى‌ماند، چون او داراى صفات جلال و جمال است.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

28

پس ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد؟.


يَسۡ‍َٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ

29

همه كسانى كه در آسمانها و زمينند از او درخواست مى‌كنند، و او همه روزه مشغول كارى نو است.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

30

پس ديگر كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد.


سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ

31

به زودى اى جن و انس به حسابتان خواهيم رسيد.


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

32

ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد؟.


يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَ ٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ

33

اى گروه جن و انس اگر مى‌توانيد از كرانه‌هاى آسمان و زمين راه فرارى يافته بگريزيد اين كار را بكنيد، ليكن از حساب ما و عذاب ما گريزى نداريد، مگر با حجت و عذر موجه.


سوره التکاثر

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ

1

به نام خداى رحمان و رحيم.؛ مسابقه و مفاخره در داشتن مال و نفرات بيشتر شما را از سعادت واقعيتان به خود مشغول كرد.


حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ

2

تا آنجا كه براى شمردن نياكان خود به قبرستان رفتيد.


كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ

3

نه، اين مفاخرتها دردى را از شما دوا نمى‌كند و به زودى خواهيد فهميد.


ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ

4

نه، تاكيد مى‌كنم كه به زودى خواهيد فهميد.


كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ

5

نه، باز تاكيد مى‌كنم كه اگر به علم اليقين برسيد.


لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ

6

آن وقت دوزخ را خواهيد ديد.


ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ

7

آن وقت به عين اليقينش مشاهده خواهيد كرد.


ثُمَّ لَتُسۡ‍َٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ

8

و سپس در آن روز از نعيم خدا بازخواست خواهيد شد.



قاری