سوره القمر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
1بنام خدايى كه هم رحمتى عام دارد و هم رحمتى خاص به نيكان.
إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرٖ
49كه ما هر چيزى را با اندازهگيرى قبلى آفريديم.
وَ مَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٞ كَلَمۡحِۢ بِٱلۡبَصَرِ
50و أمر ما تنها يكى، آن هم به سرعت چشم گرداندن است.
وَ لَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ
51و با اينكه ما امثال شما را هلاك كرديم باز هم كسى نيست كه متذكر شود.
وَ كُلُّ شَيۡءٖ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ
52بدانند كه آنچه كردهاند در نامهها ضبط است.
وَ كُلُّ صَغِيرٖ وَ كَبِيرٖ مُّسۡتَطَرٌ
53و هر كوچك و بزرگى در آن نوشته شده.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَ نَهَرٖ
54به درستى مردم با تقوا در بهشتها و در وسعتند.
فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقۡتَدِرِۢ
55در جايگاهى كه همه قرب و نعمت و سرور و بقا است، قرب مالكى مقتدر.
سوره الرحمن
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحۡمَٰنُ
1به نام خداى رحمان و رحيم.؛ همان رحمان.
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ
2كه قرآن را تعليم كرد.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ
3انسان را بيافريد.
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ
4و بيانش بياموخت.
ٱلشَّمۡسُ وَ ٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ
5خورشيد و قمر با نظم و حسابى كه او مقرر كرده در حركتند.
وَ ٱلنَّجۡمُ وَ ٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ
6روييدنىهاى بىساقه و با ساقه برايش سجده مىكنند.
وَ ٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَ وَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ
7آسمان را بر افراشته و ميزان نهاده.
أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ
8تا شما هم در سنجيدنها خيانت نكنيد.
وَ أَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَ لَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ
9و بايد كه وزن را با رعايت عدالت برقرار نموده و كم و زياد نكنيد.
وَ ٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ
10و زمين را براى مردم گسترده كرد.
فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَ ٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ
11زمينى كه در آن ميوهها و نخل داراى غلاف هست.
وَ ٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَ ٱلرَّيۡحَانُ
12و دانههاى داراى سبوس و گياهان معطر است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
13پس اى جن و انس! ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را كفران مىكنيد؟.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ
14انسان را از لايه خشكيدهاى چون سفال آفريد.
وَ خَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ
15و جن را از شعلهاى از آتش خلق كرد.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
16پس اى جن و انس! ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را كفران مىكنيد؟.
رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَ رَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ
17پروردگارى كه پروردگار دو مشرق و دو مغرب (تابستانى و زمستانى) است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
18پس اى جن و انس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را كفران مىكنيد؟.
مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ
19دو دريا (يكى شيرين در مخازن زير زمينى و يكى شور در اقيانوسها) را بهم متصل كرد.
بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ
20و بين آن دو فاصلهاى قرار داد تا به يكديگر تجاوز نكنند.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
21پس اى جن و انس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَ ٱلۡمَرۡجَانُ
22و از آن دو لؤلؤ و مرجان بيرون مىآيد.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
23پس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
وَ لَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشََٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ
24و براى او است كشتىهايى كه در دريا چون كوه پديد آمده.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
25ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ
26هر چه بر گرده زمين است نابود مىشود.
وَ يَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَ ٱلۡإِكۡرَامِ
27تنها ذات پروردگارت باقى مىماند، چون او داراى صفات جلال و جمال است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
28پس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
يَسَۡٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ
29همه كسانى كه در آسمانها و زمينند از او درخواست مىكنند، و او همه روزه مشغول كارى نو است.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
30پس ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد.
سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ
31به زودى اى جن و انس به حسابتان خواهيم رسيد.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
32ديگر كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مىكنيد؟.
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَ ٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ ٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ
33اى گروه جن و انس اگر مىتوانيد از كرانههاى آسمان و زمين راه فرارى يافته بگريزيد اين كار را بكنيد، ليكن از حساب ما و عذاب ما گريزى نداريد، مگر با حجت و عذر موجه.
سوره التکاثر
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ
1به نام خداى رحمان و رحيم.؛ مسابقه و مفاخره در داشتن مال و نفرات بيشتر شما را از سعادت واقعيتان به خود مشغول كرد.
حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ
2تا آنجا كه براى شمردن نياكان خود به قبرستان رفتيد.
كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
3نه، اين مفاخرتها دردى را از شما دوا نمىكند و به زودى خواهيد فهميد.
ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ
4نه، تاكيد مىكنم كه به زودى خواهيد فهميد.
كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ
5نه، باز تاكيد مىكنم كه اگر به علم اليقين برسيد.
لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ
6آن وقت دوزخ را خواهيد ديد.
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ
7آن وقت به عين اليقينش مشاهده خواهيد كرد.
ثُمَّ لَتُسَۡٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ
8و سپس در آن روز از نعيم خدا بازخواست خواهيد شد.
